Człowiek – człowiekowi. Czy trzeba tak się starzeć? cze10

Tagi

Podobne artykuły

Share

Człowiek – człowiekowi. Czy trzeba tak się starzeć?

Można starzeć się brzydko, ale można pięknie. Nie mam na myśli wyłącznie ciała, ale także stan ducha. Niestety z wiekiem rzadko uaktywniają się dobre cechy człowieka, a może w ogóle takich ludzi jest zdecydowanie mniej? Często dominują te bardzo złe, które z wiekiem stają się jeszcze gorsze. Nikt nie kocha cyników i złośliwców. Ludzie ci nie mają świadomości, że pozostaną osamotnieni.

Podjeżdżałam do przejścia dla pieszych. Do krawężnika zbliżał się mocno starszy człowiek. Zwolniłam i zatrzymałam się by dać mu możliwość spokojnego przejścia przez ulicę. Mam świadomość jak z wiekiem ciało odmawia posłuszeństwa i że jest to bardzo irytujące. Przez lata obserwowałam postępującą starość i ułomność mojego ojca, wysportowanego kiedyś  mistrza tenisa stołowego. Cechuje mnie wielki szacunek dla „ siwych włosów”. Mężczyzna nieufnie wszedł na pasy. Zaniepokoiła mnie jego wściekła mina. Przeszedł z trudem kilka kroków i laską, którą się podpierał, uderzył w mój samochód (!!) i pokuśtykał dalej. Moja radosna wcześniej twarz, wypieszczona olejkami BingoSpa, stała się nagle szara i smutna. Po policzkach spływały mi wielkie łzy. Nie mogłam znaleźć odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”

 

Jolanta Korpetta-Zych